صفحه اصلی > اخبار > یادداشت 


  چاپ        ارسال به دوست

ریسک های مالی در شرکت های لیزینگ

*محمد هادی موقعی

کلیه شرکت ها و بنگاه های اقتصادی باید یک مدل برای مدیریت ریسک داشته باشند. شرکت های لیزینگ نیز از این قاعده مستثنی نمی باشند. ریسک های مالی به شرح زیر قابل دسته بندی است. به دلیل ماهیت فعالیت و کسب و کار شرکت های لیزینگ این دسته بندی با عنوان ریسک های مالی قابل بیان و درک می باشد.

1-      ریسک بازار

ریسک بازار عبارت است از تغییراتی در یک بخش یا حوزه از بازار که شرکت لیزینگ می بایست با آن بخش رقابت کند. یک مثال خوب برای ریسک بازار افزایش تمایل مصرف کنندگان به خرید و خدمات آن لاین است. این ریسک متوجه خرده فروشی هایی است که اکنون باید با بازار آن لاین رقابت کنند. ریسک بازار برای شرکت های لیزینگ از جنبه شیوع خدمات اعتباری آن لاین قابل توجه است. آن دسته از شرکت های لیزینگ که خود را با این تغییرات سازگار می نمایند رشد خواهند داشت؛ درحالی که شرکت هایی که واکنش های نامناسب به تغییرات بازار و ریسک بازار و از این منظر ورود کسب و کارهای آنلاین از خود نشان می دهند، از رقابت عقب خواهند افتاد.

یکی دیگر از جنبه های ریسک بازار به خطر از بین رفتن شرکت لیزینگ توسط رقبا مربوط می شود. با توجه به حاشیه سود ضعیف شرکت های لیزینگ، به دلیل بالا بودن هزینه های تأمین مالی و هزینه های اجرای وصول مطالبات و فرصت از دست رفته منابع متوقف شده، شرکت هایی از نظر مالی موفق خواهند بود که یک پیشنهاد منحصر به فرد را برای مشتریان خود طراحی و ارائه نمایند. تنها راه نجات یک شرکت لیزینگ طراحی خدمات ویژه است تا از جمع شرکت های ناموفق خارج شوند و هویت خاصی را در بازار برای خود دست و پا نمایند. با این روش می توان با ریسک بازار مقابله نمود.

 2-      ریسک اعتبار

ریسک اعتبار زمانی ایجاد می شود که شرکت های لیزینگ اعتبارات بیشتری را به مشتریان میدهند. ریسک اعتباری برای شرکت های لیزینگ فقط ناشی از مشتریان اعتبارگیرنده نیست، بلکه عرضه کنندگان و فروشندگان نیز می توانند منشأ ریسک اعتبار باشند.

کسب و کارهایی که اعتبار خرید کالا به مشتریان اعطا می کنند و یا تأمین مالی خرید انجام می دهند، کسب و کار پرخطر نامیده می شوند؛ زیرا ممکن است مشتری در پرداخت تعهدات و اقساط نکول کند.

آن دسته از شرکت های لیزینگ که از فروشندگان برای پرداخت بهای دارایی های واگذار شده اعتبار دریافت می کنند، در صورت به هم خوردن جریانات نقدی خود به دلیل نکول اقساط مشتریان، اعتبار تجاری خود را در مقابل فروشنده از دست می دهند. آن دسته از شرکت های لیزینگ که از مؤسسات اعتباری و بانک ها و یا سرمایه گذاران تأمین منابع مالی می کنند، در صورت نکول اقساط و افزایش ریسک اعتبار، قادر به ایفای تعهدات خود به منبع تامین کننده مالی نخواهند بود.

 

 

3-      ریسک نقدینگی

ریسک نقدینگی مربط به نقدشوندگی دارائی ها و پیش بینی جریانات نقدینگی در بودجه عملیاتی است. نقدشوندگی دارائی ها مربوط به سهولت نسبی یک شرکت در تبدیل دارائی های خود به وجه نقد است. اگر نیاز فوری به نقدینگی احساس شود شرکت به چه میزان قادر به پاسخ گویی است.

نقدینگی در بودجه عملیاتی و گردش نقدی روزانه حائز اهمیت است. برای شرکت لیزینگ  وجود یک بحران کاری در کسب و کار مشتری مثلا اخلال در خدمات حمل و نقل و افزایش نکول در اعتبارات ناشی از بیکاری فصلی کسب و کارها و یا ضرورت تمدید یا تسهیل برای مشتریان در پرداخت اقساط، از جمله عواملی هستند که ریسک نقدینگی را افزایش می دهند. شرکت لیزینگ تا چه اندازه  می تواند با سیاست های مناسب تنظیم جریانات نقدی، ریسک نقدینگی را تحت تأثیر قرار دهد؟

آیا پرداخت حقوق و دستمزد، هزینه های جاری، آموزش و توسعه کارکنان، بازپرداخت اقساط وام های دریافتی و سود اوراق و . . . متوقف خواهند شد؟ این ها جریانات خروجی اجتناب ناپذیرند که نمی توان از آن ها فرار کرد.

آیا جریان های نقدی احتیاطی و دوراندیشانه برای چنین روزهایی پیش بینی شده اند؟

 

4-      ریسک عملیاتی:

آن دسته از ریسک هایی که ناشی از فعالیت لیزینگ و اجاره های مالی باشند، ریسک عملیاتی در حوزه لیزینگ نامیده می شوند و به عبارتی از عملیات شرکت بر می خیزند.

انواع ریسک های عملیاتی برای شرکت های لیزینگ می توانند شامل مواردی مثل فرآیندهای قضایی، خطر تقلب در قراردادهای تأمین کالا، مشکلات ناشی از فرآیندهای پذیرش و پرونده های مشتریان، فساد در کمیته های اعتباری، فساد در مذاکرات با فروشندگان و تبانی کارکنان با مشتریان بدحساب  در حوزه ریسک های عملیاتی قرار می گیرد.

هیأت مدیره شرکت لیزینگ باید در جریان گزارش های پایش و کنترل عملکرد واحدهای پذیرش، فروش، کمیته های اعتباری و نظام وصول مطالبات قرار گیرد.

یکی از بهترین راهکارهای کاهش ریسک عملیاتی، بازنگری و بهبود فرآیندهای اجرایی و سیستمی است و فراتر از آن توسل به ابزارهای حاکمیت شرکتی و حسابرسی داخلی است. یکی از وظائف کمیته حسابرسی در شرکت لیزینگ، بررسی فرآیندهای اعطای اعتبار، انعقاد قرارداد با متقاضیان و مکنیزم های وصل مطالبات است که با ارائه گزارشات دوره ای و پایش های مناسب توسط واحد حسابرسی داخلی، می توان تا حدود زیادی این ریسک را کاهش داد.

 


١٤:٤٧ - دوشنبه ٢٣ ارديبهشت ١٣٩٨    /    شماره : ٧٣٩    /    تعداد نمایش : ١٨٤


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر: